Soms loop je op straat en dan tippelt daar parmantig een dame met haar hondje. Niet met een stoere Herdershond of Sennenhond aan haar lijntje, nee, zo’n marmot op uitgerekte pootjes. Geen gezicht. Gevalletje ik-heb-een-hond-maar-het-is-eigenlijk-een-handtas.
Op het moment dat je langskomt begint het beestje beestachtig te grommen en blaffen. Nou ja, iets wat daar op lijkt. Ik zag pas bij Action zo’n hondje op batterijen van nog geen vijf euro en daar kwam een geloofwaardiger hond-geluid uit dan uit deze veredelde cavia.
Op het moment dat zo’n ding helemaal uit z’n plaat gaat denk ik, “wat moet jij nou helemaal gek beest?”
Of je koopt een hond. Of je koopt een cavia. Of je koopt een handtas. Punt. Maar niet iets wat op alles niet lijkt.
Het kan nog erger hè. Een man met zo’n dierlijk excuus. Je kent ze wel. Van die stoere zongebruinde bodybuilders met veel tatoeages en goud die de straat op worden gestuurd door fillerlipje om “de hond” uit te laten. Dat ziet er niet uit. Honderdtwintig kilo spiermassa en dan achthonderd gram “hond”. Liefst nog met een hondenriem met glitters en steentjes van Shein.
Onder geen voorwaarde of voor geen bedrag kreeg ze me de straat op met die mislukking. De hond bedoel ik hè. Nou is de kans daarop ook klein. Ik ben niet echt de doelgroep voor fillerlipjes. Ook niet voor stoere zongebruinde bodybuilders helaas. Maar dat terzijde.
“Jij sport toch ook zo fanatiek?”
Ah, mannetje! Nee, de sportschool is aan het verbouwen. Gaat lang duren.
“Het zit je niet mee hè.”
Haha! En door.
Niets is meer echt op deze wereld. Ik heb het al vaker gezegd en steeds weer als iemand zegt “nou, dat valt toch wel mee”, krijg ik het zoveelste bewijs in mijn schoot geworpen. Ja, meestal door mijn alleswetende en allesziende vrienden van nu.nl die constant de boel in de gaten houden.
Ik verkeerde echt in de naïeve veronderstelling dat we met de vegetarische rookworst van Unox, een soort van gekruide acrylaatkit in de vorm van een worst, het wereldwijde dieptepunt van gekte hadden bereikt. Maar nee, het kan nog gekker.
Honden zijn geen echte honden. We hebben blijkbaar ergens gaandeweg bedacht dat het toch wel heel makkelijk zou zijn als je hond in een lade van je dressoir past. Minder troep in je kamer dan een hondenmand. En zo geschiedde. iemand bedacht een kruising tussen een marmot en een hond. Geen idee hoe dat werkt, maar zal wel made-in-china zijn. Daar kan alles.
Maar kijk. Dat de mens aan de haal gaat met de schepping en vervolgens de gekste ideeën heeft met wat er eeuwen geleden van die ark van Noach strompelde is één ding. Maar dat vervolgens ook Gods parchtige dierenrijk zelf er rare ideeen erop na gaat houden is toch wel next level. Ik ben geen Jehova, maar het einde de tijden nadert volgens mij meer dan we in de gaten hebben. Alles is raar of doet raar.
“En jij?”
Hé, daar ben je weer. Ik dacht al wel dat je hier op zou reageren.
“Ja, want zo heel standaard en doorsnee ben je zelf nou ook weer niet.”
Da’s helemaal waar mannetje. Maar dat is genetisch bepaald en kan ik niets aan doen, haha!
“Tja, wat zal ik ervan zeggen. Maar, vertel verder.”
Stel je voor. Je bent op safari in de krochten van Amazonegebied en valt in het water. Iemand roept “Pas op! Piranha’s!”. In totale doodsangst zie je je leven aan je voorbij flitsen en je begint als een bezetene om je heen te slaan en zwemt voor je leven. En dan opeens komt daar die moordvis met een open bek vol tanden op je af en…..
…..neemt een hap uit de appel die in je in paniek in het water hebt laten vallen en hij zwemt weg.
Nou, wat een domper. Iedereen in de groep dacht even viraal te gaan met de vastlegging van het moment dat jij als visstick ten onder ging, maar nee. De mobiele telefoons gingen met een zucht terug in de beige afritsbare safaribroeken van de ANWB-winkel. Volgende keer meer geluk hopelijk.
“Wat is er nou aan de hand? Een piranha is toch dat vleesetende zwemmende monster?”
Ah! Dat dacht ik dus ook! Nou mooi niet!
Er bestaat dus gewoon een vegetarische piranha! Pacu of de Myloplus sauron.
Volgens Wikipedia, en die weten alles, is deze heer of dame hoofdzakelijk herbivoor (eten dus voornamelijk fruit, noten en waterplanten). In tegenstelling tot de vlijmscherpe tanden van hun vleesetende neefjes, hebben zij vierkante, platte tanden die sterk op menselijke tanden lijken en ze komen voor in de rivierbekkens van de Amazone en de Orinoco.
Dat geloof je toch niet. Je maakt mij niet wijs dat God en Noah dit wisten. Anders hadden ze die echt achtergelaten in de zondvloed.
"Marc, een vis zwemt."
Oh ja...
Maar stel, je bent een vrouwelijke piranha in de Orinoco en je zwemt op een doorsnee donderdagochtend samen met je gespierde mannetjespiranha door het water. Je ziet een waterrat en vliegt er met je tanden in de aanval op af. Vlees! “Kom nou eten!”, roep je naar je man. En dan zegt hij “Nee, laat maar. Ik heb net een mandarijntje op”.
Op zo’n moment krijg je als mevrouw Piranha toch kortsluiting in je hoofd? Ik wel in ieder geval.
Hoe dan ook. Het is wederom bewezen en broertje Finn en ik kunnen het maar niet genoeg herhalen, de wereld is gek geworden!
“En de piranha!”
Precies!