Het is niet te geloven, maar er is een nieuw hoofdstuk geschreven in de steeds verder oprukkende betutteling in ons kikkerlandje. Het werd me duidelijk door een nieuwsbericht over het nieuwste dommer-dan-dom-idee van Woutertje Koolmees. Lees effe mee en blijf rustig ademen. In en uit, in en uit.
“Je tas op de stoel leggen in de trein mag straks mogelijk niet meer. NS wil de regels aanpassen, zodat reizigers hun bagage voortaan op schoot of in de bagagerekken leggen. De spoorvervoerder hoopt daarmee lege zitplaatsen sneller beschikbaar te maken voor andere reizigers.”
Betasseling.
Het mooie is dat er hier gesuggereerd wordt dat door deze prachtige oplossing er meer stoelen beschikbaar komen in de steeds vollere treinen. Wat Woutertje even vergeet is dat hij de oude treinstellen, die het nog prima deden overigens, heeft laten vervangen door de nieuwe WESP die minder dan driekwart van de stoelen heeft in dezelfde lengte trein. Ja, wel vol nieuwe features zoals gekleurd licht, die overigens niemand begrijpt. De stiltecoupé is nu gewoon een paarsgekleurd kippenhok. Ik merk tot mijn plezier dat de kinderziektes er langzamerhand wel uit zijn. Op een enkele automatische deur die niet open wil en waar argeloze reizigers hun gemanicuurde nagels op breken om ze te openen. Die fabrikant was namelijk niet zo slim om een deur te ontwerpen die bij storing open blijft staan, maar een deur in elkaar flanste die bij storing alleen nog met een breekijzer te openen is. De andere opties is uitstappen en buitenlangs omlopen. Dat laatste graag niet doen bij 160 kilometer per uur.
Woutertje, lieverd van me. Meer zitplaatsen kun je realiseren door meer treintjes achter elkaar te knopen of voortaan treinstellen met meer stoeltjes in plaats van gezellige zitjes en hoekje. Dat is je probleem. Niet dat North Face rugtasje van Pieter dat daar ligt.
"Het nieuwe normaal moet worden dat je je tas niet meer op een stoel legt", zegt de woordvoerder. "Als iemand toch een tas op een stoel zet, is het dan makkelijker voor een medereiziger of conducteur om daar iets van te zeggen."
Het nieuwe normaal? Ik moest heel hard lachen Koolmeesje. Met nieuwe normaals ga je het in deze samenleving niet meer redden. Dat was in de vorige eeuw. Die tijd is voorbij. Het nieuwe normaal wordt tegenwoordig bepaald door zichzelf superieur verklaarde jongetjes en meisjes die te veel naar rappers en hun bitches kijken op Tik-Tok. Bijvoorbeeld in de eerste klasse gaan zitten met een tweede klasse kaartje, of zoals regelmatig gewoon zonder kaartje, omdat jij namelijk gewoon wel effe zelf bepaalt waar je gaat zitten. Of gewoon je geluid op de speaker op standje maximaal in de stiltecoupé. Ja, die paarse. Zo stoer. Niet dus.
“NS is niet van plan boetes uit te gaan delen. Wel gaan conducteurs reizigers straks actiever aanspreken als zij hun tas op een stoel laten liggen. Dat wordt vergelijkbaar met hoe zij nu optreden als iemand zijn voeten op de bank legt.”
Actiever aanspreken Woutertje? Ga jij dat zelf ook doen? Kijk één seconde naar de gezichtsuitdrukking van eerdergenoemde superieure reizigers, denk je nou echt dat dat gaat werken zonder dat er gewonden of doden vallen? Echt lieve Wouter, je runt dat bedrijfje, maar kom je zelf wel eens in de trein of op straat?
Als je dan toch wat wilt doen Woutertje, had dan iets verzonnen van sprinklers in de treinen die automatisch aangaan en liters koud water sproeien als een onverlaat op zijn telefoon zit met de speaker op standje maximaal! Daar hebben we echt wat aan zonder dat die arme conducteur of conductrice die toch al bij de minste geringste opmerking een doodsverwensing naar of klap op zijn of haar smoel krijgt. Als je die mensen nog meer wilt laten handhaven hebben ze straks een uitrusting als een ME’er nodig en de toestemming om met scherp te schieten.
Nou, effe “Lekker met de trein” kun je dan ook wel vergeten als reclamespot.
Wat zo schattig is van dit soort onnozele besluiten, is dat degene die deze waanzin verzint bij een kopje koffie uit de automaat op de zesentwintigste verdieping van het hoofdkantoor zelf niet de confrontatie aan hoeft te gaan met die losgeslagen randdebiel van achttien jaar oud die zich verheven voelt als een rapper met een nep-Rolex en plastic gouden voortand en schijt heeft aan die conducteur met zijn malle petje en fluitje.
“Jongeman, zou je alsjeblieft even je tas weg willen halen?”
“Ey Bro, wie denk jij dat je bent dat je bepaalt waar die Louis Vuitton van mij ligt? Go fuck yourself Bro”
Bovenstaande uitspraak is ter illustratie hè. Zo’n taalkundig juiste zin is hoogstwaarschijnlijk en bevat in het echt veel meer straattaal die ik niet machtig ben. De kans dat vervolgens lidwoorden ontbreken en dat die en dat en wie en wat volledig onjuist gebruikt worden is zo’n tachtig procent.
Oh ja, die bovengenoemde Louis Vuitton komt van AliExpress en is niet Frans en van kalfsleer, maar Chinees en van plastic. Niet gemaakt door Geneviève, maar door Ling Pong van twaalf.
Weet je, ik en andere vaste treinreizigers met een beetje fatsoen in ons lijf en meer dan drie cellen in ons hoofd hebben die tas toch wel in het rek liggen, op onze schoot of halen hem weg als er iemand aankomt. Dat heet natuurlijk gedrag. Wij hebben dat vermanende vingertje van die toch al vaak afwezige conducteurs niet nodig en je echte probleemgevallen trekken zich van vermanende vingertjes niets aan. Niet van hun vader of moeder en zeker niet van iemand met een platte pet en een fluitje. Die gasten slaan de eerste de beste politieman voor minder nog op zijn bek om hun superioriteit te tonen.
In België is het verboden om een tas naast je op de stoel te leggen en krijg je een boete. Daar pakken ze het anders aan, en is er blijkbaar nog een hiërarchische verhouding tussen burgers en handhavers. Kijk, ik Spanje heb je daar geen wet of boete voor nodig, daar volstaat alleen de blik die een conducteur, handhaver of Gardia Civil je geeft. Neem van mij aan, dan laat je het wel uit je superieure koppie om daar tegenin te gaan.
Ga lekker zitten, kijk naar het voorbijflitsende landschap en de koeien en geniet van alles daarbuiten en vooral hierbinnen.