Ik heb een coach. Al vaker heb ik gedurende mijn turbulente leventje in combinatie met mijn eveneens turbulente persoontje hulp of ondersteuning gezocht. De ene keer omdat het echt even niet goed ging en soms, net als nu, omdat ik met dingen worstel of dreig vast te lopen. Niets schokkends, maar door er tijdig wat mee te doen voorkom je erger.
Je auto krijgt een APK’tje en als daar iets uit naar voren komt, dan gaan ze daar mee aan de slag en maken ze je voiture weer helemaal gezond. Als je kast uitpuilt van de kleding en tassen en je ziet door de bomen het bos niet meer, dan hou je op een regenachtige septemberdag een fikse opruiming. Effe de bezem er door en de boel ordenen. Met onszelf zou het hetzelfde moeten zijn. Ik zeg wel eens dat ik iedereen een eerstelijnspsychologietje toewens. Gewoon even een menselijk APK’tje.
Waarschijnlijk zit de toch al overbelaste gezondheidszorg niet op dit briljante idee van me te wachten, maar ik zeg het toch maar even. Je kunt natuurlijk ook zelf een coach opzoeken en in plaats van de zoveelste zonvakantie in Benidorm jezelf een aantal sessies kado doen. Geloof me, je knapt er geweldig van op en zo'n sofa ligt stukken beter dan een plastic doorgezakt strandbedje.
Tuurlijk, een goed gesprek met je vrienden of je schoonmoeder kan verfrissend zijn, maar het zijn geen getrainde hulpverleners. Praten is één ding, handvatten geven om vervolgens een verandering in te zetten is het metier van geschoolde mensen.
Metier. Heerlijk woord!
“Het woord métier (uitgesproken als met-jee) betekent letterlijk vak of ambacht. Het is een leenwoord uit het Frans dat vaak wordt gebruikt om aan te geven waarin iemand gespecialiseerd is of waarin iemand uitblinkt.”
Onthou die als je volgende keer op een feestje of op zondagochtend bij je schoonmoeder tijdens de koffie met tompouce indruk wilt maken!
Annet. Mijn huidige coach.
Zonder agenda of lijstje beginnen onze gesprekken en feilloos weet ze er de essentie of onderliggende vraag uit te destilleren. We praten, ze laat tactieken of manieren zien om iets te doorgronden of te duiden en smijt er hier en daar een pakkende one-liner in die stof tot nadenken geeft. Heerlijk. Ik zou dit iedere dag kunnen doen.
“Het leven is eerder een worsteling dan een dans”, zei ze donderdag.
Herkenbaar, toch?
Er hebben al heel wat worstelingen in mijn leventje plaatsgevonden, maar gelukkig zijn er ook die momenten dat we al zwierend en dronken van geluk dansen. Dat zorgt ervoor dat we die vele worstelingen aan kunnen en met een beetje geluk het leven niet een zware onvoldoende geven aan het eind.
Met een ijskoffie met karamel zat ik de sessie te overdenken en kwam tot een briljante gedachte. Ik zag opeens een geweldige samenloop van factoren.
Ik ben natuurlijk nu alleengaand. Dat wil niet zeggen dat ik op zoek ben naar een nieuwe man om de ongebruikte anderhalve meter op mijn hoekbank te vullen, maar nu zag ik toch een aardige invulling.
Het leven is volgens Annet dus voornamelijk een worsteling. Hoe handig zou het dan zijn om mijn turbulente leventje te delen met iemand die dat geweldig kan en daar zelfs wereldkampioen in is?
“Wereldkampioen in met jou leven? Dat ben ik toch?”
Ja Klaassie, dat ben jij. Ik bedoel wereldkampioen worstelen of eigenlijk boksen, maar dat ligt zo dicht bij elkaar dat ik er eigenlijk blindelings van uitga dat hij dat ook kan.
“Nou, verlos ons. Wie is de uitverkorene?”
Rico Verhoeven!
“Is dat niet wat hoog gegrepen en is die niet verloofd of net getrouwd?”
Nee! Dat is juist het briljante aan dit alles. Precies op het moment dat ik deze wijze les van Annet leerde hebben Rico en zijn lieftallige verloofde besloten om uit elkaar te gaan!
It’s mend to be! Win-win!
“Ik zou daar niet al te zeker van zijn hoor. Ik vraag me af of Rico er na zijn verloving met Naomy op zit te wachten om de komende jaren te gaan worstelen met een al iets op leeftijd zijnde kale man.”
Tja, nou je het zegt joh. Ik heb haar even gegoegelt. Ik twijfel nu ook. Ik ben waarschijnlijk niet helemaal wat hij voor zich ziet als nieuwe Naomy om mee te worstelen. Misschien toch maar even kijken of Annet volgende keer nog een andere one-liner heeft.
“Wat een worsteling weer.”